Het (on)mogelijke spel in de zorg

Vraagsturing, ontbureaucratisering, marktwerking, het zijn de ‘pluswoorden’ van deze tijd. Het moet allemaal anders in de zorg. De praktijk blijkt echter vaak weerbarstiger dan de hoopvolle beschouwingen uit het beleidscircuit. Ondanks de grote inzet van hulpverleners, managers en beleidsmakers hangt er een sluier van onvervulde verwachtingen over de sector en is er het beeld van een stroef lopend spel. Gaat die stroefheid niet ten koste van het plezier, de motivatie, de creativiteit van veel zorgverleners en andere betrokkenen en beïnvloedt dat de uiteindelijk geleverde prestaties? Hoe ontstaat het en kunnen we er wat aan doen?

Dit boek probeert een aanzet tot kritische reflectie te geven. De auteur gaat op zoek naar de onderliggende rationaliteit van de sector, zoals de hybriditeit, het voortdurend balanceren tussen markt en overheid, de collegialiteit in een wereld waarin niemand echt de baas is en de ‘handicaps’ van de Haagse arena, waar het ‘zorgspel’ wordt ontworpen. De auteur hanteert een interessante metafoor: hebben we voor de zorg wel een goed en speelbaar spel ontworpen en wordt dat afgesproken spel wel adequaat gespeeld? Simpele oplossingen hoeft de lezer in dit boek niet te verwachten. De complexiteit en de lastige dilemma’s van de zorgsector zijn een gegeven. We zullen ermee moeten leren omgaan.

‘Het (on)mogelijke spel in de zorg’ is een boek voor iedereen die zich betrokken voelt bij de zorgsector en zich wel eens (al dan niet vertwijfeld) afvraagt waarom de dingen daar gaan zoals ze gaan. Het probeert inzicht te verschaffen en een aanzet te geven tot een handelingsperspectief voor het omgaan met de complexiteit van deze maatschappelijke sector.