Beleidsconstructie, coproductie en communicatie

Overheden, bedrijven, instellingen en organisaties voeren beleid om problemen te overwinnen en doelstellingen te realiseren. Anno 2020 gebeurt dat anders dan in voorgaande decennia.

Beleidsconstructie is het maken van professionele beleidsplannen door professionele beleidsadviseurs, zoals beleidsambtenaren bij de overheid of consultants verbonden aan adviesbureaus. Het vergt vakmanschap omdat problemen oplossen oneindig veel moeilijker is dan problemen benoemen en bediscussiëren. Het is ‘sexy’ werk vanwege de nabijheid tot de beslissers en de grote invloed die men kan uitoefenen.

Beleidsconstructie, coproductie en communicatie beschrijft zes methoden die in de praktijk worden gebruikt om tot professionele beleidsplannen te komen:
• Japanse methode: het intelligent kopiëren van ander beleid.
• Portugese methode: beleidsconstructie via competitie.
• Ingenieursmethode: het ontwikkelen op basis van wetenschap en expertise.
• Romeinse methode: het ontwerpen van cosmetische beleidsoplossingen.
• Amerikaanse methode: interactieve beleidsvorming met burgerparticipatie.
• Nederlandse methode: beleidsconstructie in overleg met maatschappelijke partners.

Elk hoofdstuk biedt praktijkvoorbeelden, zet de achterliggende theorie uiteen, en geeft een handleiding voor toepassing. Deze vierde druk is geheel herzien. Nieuwe ontwikkelingen zijn vermeld, nieuwe literatuur is verwerkt.

De vakpers over de eerste druk van Beleidsconstructie, coproductie en communicatie: ‘de auteur weet waar hij over schrijft’ (Openbaar Bestuur), ‘aansprekend’ (Comma), ‘inzichtelijk en aanstekelijk … zou in de boekenkast van geen enkele beleidsmaker misstaan’ (Binnenlands Bestuur).

Het boek is bestemd voor hbo- en universitaire studenten (onder andere beleidswetenschap, bestuurskunde, politicologie, communicatiekunde en toegepaste sociale en juridische wetenschappen) en voor diegenen die in de praktijk betrokken zijn bij het maken van beleid.